Solvorn ligg på vestsida av Lustrafjorden, med Ornes på hi sida og ei bratt li bak bygda. Statistics Norway talde 210 innbyggjarar i det statistiske grunnområdet Solvorn 1. januar 2026; det er ikkje folketalet i heile Luster kommune. Solvorn var landingsstad og handelsplass mellom gardane i innlandet og fjorden. I dag er bygda framleis ferjeporten til Urnes stavkyrkje.
Bøndene førte smør, ost, huder, tømmer og andre varer ned til fjorden. Båtane tok varene til Bergen og kom att med salt, reiskapar og byvarer. Den lokale bygdehistoria skildrar eit handelsmiljø med butikkar, handverkarar, postkontor, telegraf, gjestgjevarstad og tingstove. Riksantikvaren fører busetnaden attende til vikingtida og omtalar Solvorn som ein verna historisk strandsitjarstad. Køyrevegen frå Hafslo kom i 1860; ein ny trasé stod ferdig i 1893 fordi den bratte gamle vegen var vanskeleg for hestar og vogner. Gamlevegen er i dag ein utsiktsrik tursti.
Walaker Hotell er det mest synlege historiske landemerket. Familien si eiga historie fører gjestgjevarstaden attende til 1640 og familieeiga drift til 1690. Den noverande trekyrkja ligg like ved; den eldre kyrkja vart teken ned på 1800-talet, og bygningen husar no Galleri Walaker 300. Naust, gamle kaier, ei strand med stupetårn og merkte stiar knyter framleis bygda til vatnet.
Lustrabaatane driv bilferja Solvorn–Ornes heile året. Overfarten tek om lag tjue minutt; vinterstid er avgangane færre, og rutene varierer etter vekedag. Frå Ornes kan ein halde fram til Urnes stavkyrkje frå 1000- eller 1100-talet, på UNESCO si verdsarvliste. Ferja er òg eit samband for fastbuande. Frå Sogndal følgjer ein riksveg 55 mot Hafslo og tek av ved Galden; siste nedkøyringa er svingete. Sesongrute 860 stoppar ved ferjekaia, men ikkje heile året. Sjekk rutene hjå Lustrabaatane, folketalsgrensene og besøksinformasjonen for Urnes.